E
E
E-k Anjel Ugarte-ren errebolberraren
distira ikusten duenean
pentsatzen du ez ote zaion behartuegia
aterako izpi zuri nabarmena
koadroaren beltzean.
Gezurra dirudi baina E-k bortxaz
egin dituen joan-etorri horietan guztietan
astia hartzen du perspektiba
eta koloreen arteko erlazioaren
inguruan gogoetako egiteko.
Zein den geometriaren neurri
zehatza, zein trazoen lodiera behinena,
espazioa beti ote den iguala. Komisarioek
ez dute entenditzen nola dituen begiratzen
bazter basati haietako zoko ezdeusenak, nola
antzematen dituen ñabardurak haiek
izen bakarrez izendatzen dituzten gauzetan.
Ez dakite ahapeka hitz egiten duenean
ez dela informazio pribilegiatua
gordetzen ari, poema eder hura
ahoskatzen baino;
desolatio, desolationis.
Zeldan sartu eta atzera-aurrera arraro
horiek egiten dituelarik, nola
esplikatu kate eta korapiloak
hainbeste maite dituenari
bolumena eta hutsa adiskidetu
nahi dituela enegarrenez.
Ukabila bilduko du halako batean E-k
eta zelataria adi-adi ipiniko da,
cow-boyaren keinu bera eginez.
Ez jauna, esango dio leunki E-k,
oker zara, ez da hori.
Izan ere,
egia puska bat pasa da hemendik,
eta egiak ez dira zuek uste bezala
harrapatzen.
Beñat Sarasola
